Ο θάνατος του William George Allum
Ο "θάνατος του William Geοrge Allum" είναι ένα κόμικ που σχεδιάσα πάνω σε μια ιστορία επηρρεασμένη από τα ποιήματα του Ν. Καββαδία (και πιο συγκεκριμένα το William George Allum και το Μαραμπού, αν και μπορούν να βρεθούν μικρές αναφορές και σε άλλα ποιήματα).Για όποιον θα ήθελε να διαβάσει τα... More detail
Ταξίδι στον αέρα
Το «Ταξίδι στον αέρα» είναι ένα κόμικ που βασίζεται σε ένα αρκετά παλιότερο διήγημα με τον ίδιο τίτλο. Το αρχικό κείμενο ήταν χωρισμένο σε δυο μέρη: το πρώτο μισό, όπου η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο (για την ακρίβεια έχει τη μορφή εσωτερικού μονολόγου), και το δεύτερο, όπου με μια «ουδέτερη»... More detail
για μια ανάσα ελευθερίας
Το «για μια ανάσα ελευθερίας» άρχισε να γράφεται το φθινόπωρο του 2014, κατά την απεργία πείνας του Ν. Ρωμανού και συνεχίστηκε μέχρι περίπου ένα χρόνο μετά (αρχές Οκτώβρη 2015). Είναι προφανές ότι τόσο ο αγώνας του Ρωμανού, όσο κι η απεργία πείνας των κρατουμένων την άνοιξη του ‘15 έπαιξαν... More detail
Πορτρέτο Άσπρο κ' Μαύρο
Ο πίνακας αυτός είναι το αποτέλεσμα δυο πραγμάτων: απο τη μία μιας προσπάθειας να αξιοποιήσω ένα κομμάτι πλαστικό δίχτυ (που το είχα βάψει εδώ και καιρό μαύρο) και μια προτίμηση που έχω τώρα τελευταία σε μεγάλα πορτρέτα. Στην ουσία (χωρίς να αποτελεί και πολύ πρωτότυπη σκέψη) το δίχτυ σκέφτηκα να... More detail
Άτιτλο (winter is coming)
Ο πίνακας αυτός έχει να κάνει με τις φυλακές υψίστης ασφαλείας (αλλά και τις φυλακές γενικότερα), τις περιφράξεις, τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη απειλούν συνεχώς την ιδιωτικότητα και ελευθερία μας και μας υποβάλουν σε (βιοπολικό) έλεγχο και καταστολή υπό το πρίσμα του δόγματος... More detail
Size
Είναι ένα animation όπου ένας νεαρός εξαναγκάζεται από έναν γιγάντιο άντρα να δουλεύει ολοένα και περισσότερο. Μέχρι που κάποια στιγμή αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά με τη διαφορά μεγέθους τους. Φεστιβάλ Το Size επιλέχθηκε και παρουσιάστηκε (ανάμεσα σε άλλα ψηφιακά έργα) στο Video Art... More detail
Μια φορά κι έναν καιρό
Ένα animation για να ένα μικρό μεσαιωνικό παραμύθι που μιλά για ένα χαμένο βασίλειο, βασιλιάδες και δράκους και έναν κόσμο που επιτέλους ξυπνά...Έχει γίνει με το flash και βασίζεται στο ομώνυμο 4σέλιδο κόμικ του 2010Μπορείτε να δείτε το κόμικ στη gallery κάτω (ή να διαβάσετε περισσότερα για αυτό... More detail
Στέγες στην Κέρκυρα
Το τοπίο αυτό έχει δημιουργηθεί με την ίδια περίπου τεχνική όπως και τα περισσότερα τοπία που έχω ζωγραφίσει -μια τεχνική σχεδόν κυβιστική ή ψευδοκυβιστική για να είμαστε πιο ακριβείς. Εδώ προσπαθώ περισσότερο να διατηρήσω τις κυβικές φόρμες απλοποιώντας όλα τα άλλα (χωρίς να παραμορφώνω τα... More detail
Φαβέλες
Το τοπίο αυτό βασίζεται σε μια φωτογραφία από φαβέλες στο Ρίο. Είναι στην ουσία το ίδιο θέμα με τον πίνακα Περιφράξεις (ίδια τοποθεσία αλλά διαφορετικές φωτογραφίες). Παρότι η (ψευδο)κυβιστική τεχνική με οδηγεί σε πολλές απλοποιήσεις, στον συγκεκριμένο πίνακα κράτησα ορισμένα παραστατικά στοιχεία,... More detail
Ερείπια
Το σχέδιο αυτό είναι αντιγραφή μιας φωτογραφίας που βρήκα στο internet από τον φωτογράφο Fred Boissonnas. Η φωτογραφία απεικονίζει μια άποψη του Παρθενώνα το 1908. Μπορείτε να δειτε περισσότερα για τη δουλειά του εδώ. Ο στόχος μου ήταν να κάνω το σχέδιο όσο πιο ρεαλιστικό μπορούσα (ειδικά τις... More detail
Παγκόσμια Ιστορία της Ατιμίας
Έκανα αυτές τις εικονογραφήσεις για το βιβλίο Παγκόσμια Ιστορία της Ατιμίας (πρωτότυπος ισπανικός τίτλος:Historia universal de la infamia) μια συλλογή διηγημάτων του Jorge Luis Borges, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1935, και αναθεωρήθηκε από τον συγγραφέα το 1954. Η φύση... More detail
Κυνήγι
Ανάμεσα στις επιρροές (ή τα θέματα) πίσω από τον πίνακα σίγουρα θα πρέπει να αναφερθεί η δουλειά καλλιτεχνών όπως ο Ν. Εγγονόπουλος ή ο G. de Chirico, αλλά και το έργο Garden of Earthly Delights του Hieronymus Bosch (από τον οποίο προέρχεται με κάποιες αλλαγές το πάνω μέρος του πίνακα). Επίσης το... More detail
Revolution Blues
Ο συγκεκριμένος πίνακας σχεδιάστηκε την ίδια περίπου περίοδο με τον πίνακα Κυνήγι, με τον οποίο μοιράζεται κάποιες παρόμοιες προβληματικές και σύμβολα. Από τις επιρροές πίσω από τον πίνακα αναμφίβολα η σπουδαιότερη και πιο εμφανής είναι αυτή του Ν.... More detail
Sebastian
Το έργο αυτό αποτελείται από δυο πίνακες. Ο πρώτος στα αριστερά είναι βασισμένος στον πίνακα St. Sebastian (1480) του Andrea Mantegna ενώ ο δεύτερος σε μια όψη της πόλης της Γάζας. Στον πρώτο πίνακα η ανθρώπινη μορφή του αγίου έχει αντικατασταθεί με ένα ανδρείκελο, ενώ πίσω στο βάθος υπάρχει μια... More detail
prev
next

Οι τρεις αυτοί πίνακες είχαν ως αρχική έμπνευση το διάσημο έργο του W. Shakespeare, Ρωμέος και Ιουλιέτα, αλλά και τα μεσαιωνικά παραμύθια με τις μαγεμένες, αποκλεισμένες πριγκίπισσες και τους πρίγκηπες -ιππότες που της απελευθέρωναν (νομίζω υπάρχει κι ένα παιδικό παραμύθι με μια χρυσομαλλούσα κοπέλα ή πριγκίπισσα που αφήνει τα πλούσια μαλλιά της να φθάσουν ως τον ήρωα της). Το τοπίο είναι αστικό, με νεοκλασικά κτίρια (ίσως με μια άμεση επιρροή από τον Εγκονόπουλο (αλλά και την Ερμούπολη όπου κατοικούσα εκείνο τον καιρό)

Σε κάθε πίνακα έδωσα ένα κεντρικό κυρίαρχο χρώμα για τον συμβολισμό του κάθε χαρακτήρα με τα χρυσοκίτρινα μαλλιά να αποτελούν το ενοποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο εραστών.

 

Σημείωση (2015): Δυστυχώς παλιότερα δεν καταλάβαινα το μέγεθος που ορισμένα πρότυπα (σεξιστικά, πατριαρχικά, ιεραρχικά) περνάνε και μέσα από τρόπους φαινομενικά αθώους (παραμύθια, τέχνη, κλπ). Αρκετοί πίνακες μου, άθελα μου, νιώθω τώρα ότι αναπαραγάγουν τέτοια πρότυπα (σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό) και γι' αυτό ζητάω συγνώμη.   

Είναι ο τελικός πίνακας που έχει προκύψει από μια σπουδή σε τέμπερα που είχα κάνει παλιότερα (μπορείτε να το δείτε στα παλιά έργα -το ίδιο το έργο/ σπουδή την έχω χάσει κι έχει μείνει μόνο η φωτογραφία). Οι κυριότερες διαφορές τους είναι στη ζωντάνια των χρωμάτων και τις αποχρώσεις.

Το θέμα του πίνακα μοιράζεται αρκετά κοινά (σε σύλληψη τουλάχιστον) με το θέμα του τρίπτυχου Παραμύθι που μπορείτε να δείτε παραπάνω.

Ο πίνακας είναι καδραρισμένος με μαύρη κορνίζα.

Οι πίνακες δημιουργήθηκαν αρχικά γύρω στο 2005 με ένα ξεκάθαρο ενδιαφέρον για τη συμμετρία, την προοπτική και τη γεωμετρική δομή. Παρόλ' αυτά δεν ήμουν ικανοποιημένος με το background πίσω από τις δυο φιγούρες (αρχικά ήταν μια σειρά σκοτεινών βουνών σχεδιασμένων με τεχνικές ιαπωνικής ζωγραφικής -για μια αντίθεση με την έντονη προοπτική του μπροστά μέρους) και το άλλαξα ολοκληρωτικά το 2009. Όπως και στα υπόλοιπα δίπτυχα σε κάθε επιμέρους εικόνα υπάρχουν σημεία που να την ενώνουν με την άλλη δίπλα της.

αφιερωμένο στον Γ. Γουναρόπουλο

Το έργο είναι μια ακόμα σπουδή στη χρήση του χρώματος και του σχεδίου, βασισμένη στις τεχνικές του διάσημου Έλληνα ζωγράφου Γ. Γουναρόπουλου. Δημιούργησα ένα σχέδιο νησιού (ίσως με επιρροές από τη Σύρο) και ένα τεράστιο δέντρο στην κορφή. Ο πίνακας ανήκει σε μια μικρή σειρά από έργα με δέντρα (με διάφορες τεχνικές).

Παρότι σπουδή είναι ένα έργο που αγαπώ πολύ -ίσως επειδή μου θυμίζει τη δουλειά του Γουναρόπουλου που θαυμάζω.

Η αρχική μου πρόθεση ήταν να το τοποθετήσω με τα έργα οικειοποίησης αλλά καθώς δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος πίνακας στον οποίο να βασίζεται, τοποθέτησα το έργο εδώ.

Πιθανότατα ένα από τα παλιότερα έργα όχι μόνο εδώ αλλά σε ολόκληρο το site. Χρησιμοποιεί την τεχνική του πίνακα μέσα σε πίνακα (για την ακρίβεια δυο πίνακες- το τοπίο αριστερά και ο πίνακας πάνω στο καβαλέτο, ο οποίος είναι υπαρκτός, τον είχα κάνει παλιότερα και τον είχα δωρίσει σε μια φίλη). Υπάρχει μια ξεκάθαρη επιρροή από αναγεννησιακούς (κυρίως μανιεριστικούς) και μπαρόκ πίνακες.

Τα ανδρείκελα εδώ έχουν ανθρώπινη μορφή (αν και με μια μανιεριστική επιμήκυνση) σε ασυνήθιστες πόζες. Το πίσω μέρος της κοπέλας ίσως έχει επηρεαστεί από τον διάσημο πίνακα του Βελάσκεθ (Rokeby Venus). Γενικά ολόκληρη τη μορφή της ίσως θα ήθελα να την σχεδιάσω από την αρχή καθώς υπάρχουν αρκετά λάθη στην ανατομία της (ιδίως στο πάνω μέρος της).

Παρά τα λάθη αυτά (κι άλλα φαντάζομαι) ο πίνακας αυτός παραμένει μια από τις αγαπημένες μου εικόνες.

Αντίγραφο του πίνακα Madonna of the Meadows (επίσης γνωστό ως Madonna with the Christ Child and Saint John the Baptist ή Madonna del Belvedere) του 1506 από τον Ραφαήλ. (πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Madonna_del_Prato_%28Raphael%29)

Δυστυχώς εξαιτίας των αντανακλάσεων των ελαιοχρωμάτων είχα προβλήματα με τις φωτογραφίες που έχω εδώ (είναι τραβηγμένες από το πλάι -και κάποιες χωρίς φλας κάτι που συνετέλεσε σε εικόνες ελαφρώς θολές)

Αντίγραφα έργων του Vincent van Gogh. Οι πίνακες είναι οι La méridienne, επίσης γνωστός ως La sieste, d'aprés Millet από Δεκ. 1889 ως Ιαν. 1890, (http://www.flickr.com/photos/wallyg/1389660699/), Wheat Field with Cypresses (1889) (https://en.wikipedia.org/wiki/Wheat_Field_with_Cypresses) και Αυτοπροσωπογραφία (1889) (https://en.wikipedia.org/wiki/Van_Gogh_self-portrait_(1889) -σε χαρτί).

Από τα τρία αυτά αντίγραφα είμαι ικανοποιημένος μονάχα από το πρώτο, αφού νιώθω ότι τα άλλα δύο υστερούν τόσο στο χρώμα όσο και στις υφές.

Είναι ένα ακόμα έργο οικειοποίησης βασισμένο στον πίνακα Personage Throwing a Stone at a Bird του Juan Miro (1926). Δεν έχω κάνει πολλές αλλαγές: το κίτρινο έδαφος έχει γίνει χρυσό, το μάτι της φιγούρας κόκκινο, η φιγούρα πετάει μια καρδιά, η σφαίρα έχει αλλάξει σε βόμβα και η τοξωτή καμπύλη σε ένα σύμβολο του ευρώ. Πάνω τους κρέμεται μια πραγματική ξύλινη πινακίδα καρφωμένη στον πίνακα που γράφει Feeling με σβηστά μαύρα γράμματα. Πρόκειται για έναν ερωτικό πίνακα.

Είναι δυο διαφορετικοί πίνακες του Caravaggio, που αποφάσισα να συνδέσω. Ο πρώτος είναι ο Sich Bacchus (πιθανότατα αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη). Το δεύτερο μια σπουδή της Μαρίας Μαγδαληνής για μια λεπτομέρεια στον πίνακα The death of the Virgin. Η μόνη μου αλλαγή είναι ότι αντί για λουλούδια το αγόρι αριστερά κρατά εκρηκτικά και όπλα (δίνοντας άλλο νόημα στο κλάμα της κοπέλας δίπλα του).

Αυτό το έργο ήταν ένα από τα πρώτα που έκανα "οικειοποίησης", δηλαδή έργα όπου αντέγραφα γνωστούς πίνακες με ηθελημένες αλλαγές με σκοπό να δημιουργήσω νέα μηνύματα /νοήματα. 

Η βάση για αυτό το έργο είναι ο πίνακας Το Φιλί από τον Gustav Klimt. Άφησα τον πίνακα ατελείωτο μονάχα με το πρώτο αραιωμένο γκρι και μαύρο για τους όγκους και το μολύβι αντι για το αστραφτερό χρυσο του Klimt. Ειδικά το ζευγάρι παραμένει απλά με το αρχικό σχέδιο, δυο σχεδόν εξαφανιζόμενες φιγούρες σε ένα γκρίζο, άχρωμο φόντο.

Υποθέτω πως το έργο αυτό (με τον ανολοκλήρωτο χαρακτήρα του, την αβεβαιότητα των μορφών και την γκρίζα, άχρωμη κλίμακα) επιδιώκει μια μικρή αντιστροφή συναισθημάτων σε σχέση με το αυθεντικό έργο του Klimt.

Σελίδα 1 από 3
« August 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Please publish modules in offcanvas position.